.

Nicole Bannenberg (anatomie & fysiologie)

Nicole Bannenberg (1962) was ergotherapeut (1990-2002) en momenteel yogadocent in Critical Alignment. Ze geeft yogales sinds 1996, sinds 2001-heden in de Yoga-Garage, Amsterdam oud west. Haar eerste yogaopleiding volgde ze bij de Stichting Yoga & Vedanta; de huidige Yoga Academie Nederland. Daarna heeft ze bij Gert van Leeuwen de Critical Alignment docentenopleiding (2007) en aansluitend CAT (Critical Alignment Therapy) in 2008 afgerond. 

Nicole beoefent vanaf 1995 Zen-meditatie; lange tijd bij het Kanzeon Zen Centrum o.l.v. Nico Tydeman. Sinds 2007-heden is ze verbonden aan de YAN als docent Yoga Anatomie, waar ze op Critical Alignment gebaseerde lessen geeft. Van 2010-2013 heeft ze bij het Critical Alignment instituut van Gert van Leeuwen de anatomielessen verzorgd. Juni 2018 is ze cum laude afgestudeerd aan de Wackers Kunst Academie in Amsterdam (werk van Nicole).

'De anatomie lessen op de YAN geef ik volgens het concept van Critical Alignment. Het fysieke lichaam is spiritualiteit: onkenbaar en één geheel. De eenvoud en tegelijkertijd verbijsterende complexiteit is bron van onderzoek, en zeker als je het hebt over de ervaring lichtheid en vrijheid in relatie tot stress en ontspanning. Uiteraard leer ik je de basiskennis die nodig is om te weten hoe het menselijk lichaam functioneert, zodat je na het afronden van de opleiding verantwoord kunt lesgeven. Maar anatomie is geen droge kennis. Ik word het meest blij als ik zie dat studenten een passie ontwikkelen voor het wonder van het menselijk lichaam. Je leert geen ‘losse’ spieren, we gaan praktisch kijken naar het geheel van bewegingsketens in- en tijdens yogahoudingen. De ogenschijnlijke eenvoud van ontspanning, de ervaring van ruimte en vitaliteit kan gemakkelijk verstoord raken door reflexen van oude spanningspatronen. Je leert hoe het werkt, maar ook hoe je het in de praktijk kunt herkennen, voelen en transformeren. 

'Yoga is een ingang om lichtheid, helderheid en diepgang in een leven te brengen” Anatomie geven is voor mij een concreet middel om duidelijk te maken wat gaande is op dit moment. Het gaat over jou. De fysieke houdingen, de ademhaling en de aandacht zijn je gereedschap; dat is anatomie. De mentale instelling waarmee je oefent is essentieel. Anatomie. Leren ‘niet-doen’, vanuit een uiterst precieze, maar ook ontvankelijke instelling. Vanuit zorgeloosheid. Verstilling. Je oefent niet om iets te verkrijgen zoals ontspanning, geluk of lenigheid. Het leert je direct een paradox, namelijk dat wat er uit al die houdingen en oefeningen voortkomt, niet kunt afdwingen. Aanwezigheid en richting. En juist de richting van je aansturing in de houdingen luistert nauw. Raakt gemakkelijk verstoord door de hele container oude stress en spanning. Allemaal anatomie om te leren (h)erkennen. Het oefenmateriaal ligt altijd in heel concrete zaken: hoe ontspan ik tijdens inspanning? Als het moeilijk wordt? Wanneer je lichaam stress en spanning produceert? Ook dat is anatomie. Het wonderlijke van yoga is dat het zowel zeer concreet als ongrijpbaar is. Tegelijkertijd. Neem de adem. Iedereen ademt en het lijkt zo gewoon. Maar de bron van iedere ademtocht, fysiek voelbaar, is tot in zijn diepste spelonken onkenbaar. Een mysterie. En ook dat is anatomie!'